Anti-Sosyal

Tutucu Blogger ve Tema Kaynaklı Blog Fobisi

2007-10-26T04:22:00.000+03:00

Bir Blogger kullanıcısı olarak bence Blogger’ın en büyük zafiyeti temalarının yetersizliğidir. Tutucudur Blogger, kendi düzeninden pek taviz vermez. Blogger’da en kolay yoldan Blogger’ın kendi standart temalarını kullanabilirsiniz. Ancak bu temalar oldukça düz olduğu için kısa bir süre sonra sıkıcı gelmeye başlar. Hatta arama yaparken Wordpress temaları, Blogger şablonları diye görürsünüz daha çok, yani Blogger temalarının renklendirilmiş şablonlardan pek de bir farkı yoktur. Bir süre sonra, içinize sinmese de sırf değişiklik olsun diye beğenmediğiniz bütün Blogger temalarını elden geçirmeye başlarsınız. Her yeni temadan daha çabuk sıkılırsınız. Bir de etrafınızdaki Wordpress temalarını gördükçe Blogger’ın temaları iyice basit gelmeye başlar. Artık kendi imkanlarınız ve hayalgücünüz yardımıyla arkaplan ve banner’a eklediğiniz resimlerle farklı bir tema havası yaratmaya çalışırsınız. Ancak bu modifikasyonlar da uzun süre tutmaz sizi, manuel ayar yaptıkça sorun çıkar, hatta bazen öyle bir elinizde kalır ki, default temanıza sarılırsınız. O anda Wordpress temalarına olan ilginiz iyice artar. En düz Wordpress teması bile kaz görünür gözünüze, hatta Wordpress’e geçmeyi bile düşündüğünüz olur, ama vazgeçersiniz hep. Bu gibi durumlarda ya oturup üşenmeden bir Wordpress temasını Blogger'a uyarlamanız ya da üşenmeyen, çalışkan, takdir edilesi insanların sizin için uyarlamasını beklemeniz gerekir, ki uyarlayacakları temlara kendileri karar verdikleri için bu son derece sancılı bir süreçtir.

İşte böyle bir halet-i ruhiye içindeydim. Son mesajımı yazdığım günlerde yaptığım araştırmalar sonucunda beğendiğim bir Blogger temasına ulaşamamıştım. Blogger’a uyarlanan Wordpress temaları da pek iç açıcı durumda değillerdi, ben de bulaşmak istememiştim. Uzun süren yeni tema arayışı ve alternatif tema modifiyesi girişimleri sonucunda yine aynı temayla başbaşa kaldığımda durum iyice kabak tadı vermeye başladı, blog’umdan sıkılmaya başladım, ve Blogger hesabıma son girişimde olanlar oldu, “Artık yüzünü bile görmek istemiyorum” diye bağırarak hesabımdan son kez çıkış yaptım ve Firefox'umu hızlı bir mouse darbasiyle kapatıverdim köşesinden. O günden sonra tema aramayı uzun süreliğine bıraktım.

Daha sonra, yaz tatili, hızlı internet geceleri, yeni çıkan oyunlar, sabahlara kadar süren multi-player nöbetleri, bilişim fuarları, teknolojik ürünler, yeni hizmetler eşliğinde günler su gibi geçti, tatillere gittik, tatilleri böldük, oylar verdik, seçimler atlattık, anayasalar güncelledik, sınırları aştık, F16’lar kaldırdık, tanklar kondurduk derken, sonu gelmek bilmeyen internet atraksiyonlarıyla kendimi ezik bir netizen gibi hissetmeme neden olan kuzenim güzel temalı GeekUnited’ını kapatıp yine güzel bir temayla (evet herkesten önce ben gördüm!) doğacak olan GokberkCan.com’u açtı ve ben Web Tanrısı’nın unuttuğu yerde bir blog’umun olduğunu hatırladım.

Kendi isteğimle terketmiştim blog’umu, ancak yine de ebeveynsel sorumluluk duygusuna çalan, huşuyla karışık, yine de mütecessis bir tutumla, acaba şu anda ne durumdadır, kaç kişi tarafından ziyaret edilmiştir, kaç yorum yazılmıştır diye düşünmeden edemiyordum. Önce bir süre gidip geldim kendi içimde, ardından daha fazla dayanamayıp aylar sonra tekrardan hesabıma giriş yaptım. Önce Dashboard’um geldi önüme, bıraktığım gibi duruyordu, girdim, ayarlarımı tekrar gözden geçirdim, hafızamı tazeledim ve ufak bir tereddütle de olsa tekrardan şablon bölümüne girdim. Son derece gereksiz bulduğum, ancak Blogger’ın inatla kaldırmadığı Navigasyon çubuğundan kurtulmamı sağlayan koda sahip html sayfamı açıp blogumdan uzaklaşmama neden olan mevcut temamı gözden geçirmeye başladım. Bir anda aylar öncesini hatırlatan ruhsal bir dejavu yaşadım ve içinde bulunduğum hissiyattan bir an önce kurtulma isteğiyle, Blogger’a uyarlanan Wordpress temalarını araştırmak için tekrardan arama motoruma atladım. Motorumla yaptığım uzun ve yorucu yolculuğun sonunda tespit ettiğim belli Wordpress temalarını tek tek denemeye başladım ancak Blogger’a tam uyumun bir türlü sağlanamamış olması nedeniyle ortaya çıkan teknik sorunların ardı arkası kesimedi. Denediğim her yeni tema yükleme girişimi başarısızlıkla sonuçlandı, oluşan sorunları çözmeye yaklaştığım her an Blogger türlü cinlikleriyle yeni sorunlar yarattı.

Emeğimin boşa gitmesinin getirdiği gerginlik nedeniyle tam tekrardan vazgeçmeyi düşünmeye başlıyordum ki, bu kırmızı beyaz temayla karşılaştım. Kendisine verdiğim son şansta Blogger’ın arkasındaki ekip üzerimde uyguladığı sabır testini geçmiş olduğumu düşünmüş olmalı ki, temayı hemen hemen sorunsuz bir şekilde çalıştırabilmeme izin verdi. Temam, üstünde uyguladığım birkaç değişiklikten sonra hemen hemen tam uyum gösterdi, ilginç. Böylece aylardır pençeleştiğim tema kaynaklı blogofobiden kurtulmuş oldum. Jack Book’a da üşenmeyip yapamadığımı yaptığı için teşekkürü bir borç biliyorum. Herkese hayırlı olsun.

Blogger’a dışardan tema yükleyeceklere birkaç öneri:

1- Yeni temanızı yüklemeden önce mutlaka mevcut şablonunuzun kopyasını alın.
2- Arşiviniz haricinde blogunuzda bulunan link listelerinizin kopyalarını alın. Yeni temayı yüklediğinizde siliniyorlar.
3- Yüklediğiniz temanın optimum performansı sergilemesi için temayı yüklediğiniz kaynaktaki önerileri göz önünde bulundurun. Örneğin bu tür bir temada tarih-saat formunu, düzgün çalışması için önerilen şekilde ayarlamanız gerekebilir.
4- Çıkan sorunların sizi yıldırmasına izin vermeyin, sabırlı olun, hemen vazgeçmeyin. Temayla uğraşırken fonda “Eye of the Tiger” tercih edilebilir, faydalı olur.

Azrail'im Olsan Kılım Kıpırdamaz

2007-02-15T17:30:00.000+02:00

Dünyada güzelliği için aptallığına katlanabileceğim tek kadın, ki aksine oldukça akıllıdır kendisi. Hatta, "Hem güzel hem akıllı kadın" diye birşey olamayacağına göre kadın diyemeyiz ona, farklı bir tür. Kendisinde abartılacak bir yan bulmadığını, ülkesinde kendisi gibi yüzlerce kadın olduğunu ısrarla belirtecek kadar da mütevazi. Brezilya değil, kesin başka bir gezegenden. Victoria's Secret meleklerinden Alessandra Ambrosio ya da sadece Ale. Bir de Adriana Lima'yla yan yana geldikleri zaman Voltron'ı oluşturuyorlar.

Fotoğraf: www.alessandraambrosio.com.br

Muammer Güler'e Öneri

2006-12-24T18:33:00.000+02:00

Bilindiği gibi dünyada iki kıtada birden yer alma özelliğine sahip olan tek şehir İstanbul. Ancak bu özelliği pek de etkili bir şekilde kullanamıyoruz. Yine dün akşam Boğaz Köprüsü'nden geçerken, üstünde “Welcome to Asia” yazan sağ taraftaki ufak tabela çarptı gözüme ve kendi kendime şehrin bu eşsiz özelliğini neden daha fazla gözler önüne sermediğimizi sormama sebep oldu.

Mesela köprüden geçecek olan bir turisti düşünün. Üstünde “Welcome to Asia” yazan o küçük tabeladan ne kadar etkilenebilir ki? Ama bir de, köprülerin girişinde bizi karşılayan, köprünün genişliğinde, yola altından geçerek devam ettiğimiz, modern ve rengarenk Türk motifleriyle süslü dev bir karşılama panosu yerleştirildiğini ve köprülerin biraz renklendirildiğini düşünün...

Bu işin ne kadar bir maliyeti olabilir ki? İki köprüye yerleştirilecek alt tarafı dört tane tabela. Hem ekstra vergi almak için bir bahaneniz daha olur, boya vergisi. Bu, şehri daha etkili bir şekilde pazarlamak için hem çok basit hem de etkili bir yol olacaktır.

Zamanında elin İtalyan ressamı Boğaz Köprüsü'nü boyama talebiyle gündeme geldi, izin vermediniz. Bari siz birşeyler yapın. Aklınıza birşey gelmiyor mu? Alın size öneri. İstedikten sonra reklam yapmak o kadar da zor değil, niyet önemli.

Can Dündar'a da Buradan Selam Ederim

2006-12-23T02:21:00.002+02:00

Deneme amaçlı bir şiir yazdım. İçimden geldiği gibi. Edebi unsurlara pek dikkat etmedim. O yüzden Can Dündar şiiri gibi oldu :) En başta belirteyim, şiirdeki karakter tamamen hayali olup benimle bir ilgisi bulunmamaktadır. Başlıyoruz, ama önce bir başlık koymam lazım şiirime. Ne olabilir? Düşün düşün... tamam buldum.

Düşün düşün

Kafam dağılsın diye çıktım ama hava da soğukmuş.
Neyse biraz dolaşıp dönerim zaten.
Aklımda bu kadar şey varken nasıl dağılacaksa kafam.
İçine ettiğimin okulu yetmiyormuş gibi bir de ödev doldurdular yine.
Her hoca da ayrı ödev veriyor.
Anlamıyorum ki, sanki birtek onların dersine giriyorum ben.
Aman boşver ne kadar kaldı ki şurda...
Bir ara yaparsın işte...
Ne ara yapacaksam o kadar ödevi...
Yaparsın yaparsın...
Düşüncesiz insanlar, sanki tek sorunum okul benim.
Poff... Daha iş bulup para kazanmak var.
Ulan şeytan diyor bırak okulu ver kendini iş hayatına.
Bir yerden başlamak lazım sonuçta, niye okulla zaman kaybedeyim ki...
Mezuniyet derdi öyle bir kör etmiş ki gözümü,
Hepten unutmuşum iş hayatını...
Sanki mezun olunca emekli olacakmışım gibi.
Eee... Normal tabii finallerin kokusu gelmeye başladı,
Yumurta kapıya doğru yaklaştı.
Sınavdan bir gece önce tarih yazmaya başlarsın artık.
Hass*ktr! Tarih demişken, daha uygarlık tarihi sınavım var verilecek.
Zaten karı da takmış bana...
Hay ben böyle okulun da dersinin de...
Neyse artık yapacaksın işte bir şeyler.
Ne yapacaksan o kadar zamanda...
Aman ya...
Sıkıldım uğraşmaktan.
Hayatım okul oldu,
Kendi dertlerimi unuttum, yeter yahu!
Sanki tek derdim okul.
Doğru ya!
Ulan neredeyse unutacaktım,
Bir o eksikti zaten bu kadar şeyin arasında.
Ama ben ne yapayım artık...
Zaten kafam dolu zaten gerginim bu aralar...
Yaptık bir eşşeklik işte.
Acaba cidden kırılmış mıdır bana?
Daha onun gönlünü almam lazım.
Ne yapsam ne yapsam?
Çiçeğin yetmeyeceği kesin.
Güzel bir sürpriz mi ayarlasam?
Şöyle onun seveceği birşeyler.
Ne bileyim işte,
Güzel bir yerde yemek falan.
Şimdi de eli cebe atmak gerekecek.
O kadar da para biriktirdim almayı planladığım kamera için.
O parayı mı harcasam acaba?
Ulan bir gönül alacaz alt tarafı,
Bu kadar pahalı mı olmak zorunda?
Eee.. Onu eşşeklik ederken düşünecektin...
Bok mu vardı da selam verdin o kıza!
Selam vermeseydim de ne yapsaydım?
Her gün sınıfta gördüğün kız,
Bir de güzel aksi gibi...
Kıskandı tabii...
Ulan çıka çıka da o çıktı karşına.
Harbi küçük bu dünya...
Hatta bazen o kadar dar geliyor ki boğuluyorum.
Astronot olmak var.
Atla kapsüle doğru uzaya...
Sessiz sakin...
Kimse de yok, kafa dinlersin işte.
Hatta yer çekimi de yok sarkma da yok hehe.
Ne olurdu ki burda da biraz az olsaydı şu yer çekimi.
Şimdi bir zıplamaya evdeydim.
Zar zor yürüyorum zaten, şu yere bak...

Yer?
Aaa.. Kar yağmış!

Ahlaksızlığın Zirvesinde Bir Blog

2006-12-12T20:30:00.000+02:00

İnsanları Kemalizm' den soğutmak amacıyla kurulmuş bir tarikat olsalardı ancak bu kadar başarılı olabilirlerdi. Atatürkçü Düşünce blogundan söz ediyorum. 10 Aralık tarihinde Atatürkçü Düşünce blogunda Türkçe’ ye daha fazla dikkat edilmesi gerektiğini anlatan bir yazı yayımlamışlar, kuzenim de o yazıda da dahi olmak üzere birçok dilbilgisi ve imla hatası olduğunu belirten bir yorum yazmış. Ancak eleştirilmeye gelemeyen, Atatürk' ü Hitler ile karıştıran, sözde demokrat bağnazlar, kuzenimin yaptığı yorumu kırpıp kendi düşüncelerine uygun bir hale getirmişler. O da yetmemiş bir de kuzenimin ağzından (ki ortada açık bir üslup farkı var) kendi lehlerine yorum yazmışlar. Bloglarına bir yorum da ben eklemek istedim ancak kesin bunu da kendi lehlerine değiştirirler diyerek yorumumu Geek United' a yazdım. Bu ahlaksızlık örneği ile ilgili yazıları ve yorumları alttaki linklerden okuyabilirsiniz.

Geek United: Yazılan yorumu değiştirmek. Demokrasidir?
Budalaca.Blogspot: Ben yokken... O bu şu, bir de aptal blogcular...

Kitap Tavsiyesi

2006-12-03T01:15:00.000+02:00

Zombiden Kurtulma Rehberi
Yaşayan Ölüye Karşı Tam Koruma

Dünyada işler pek de yolunda gitmiyor. Amerika başta olmak üzere birçok ülke çevirdiği gizli işlerle yeterince huzursuz ediyor beni. Nükleer savaş kapımızda. Bu yüzden, artık deprem gerçeğinin yanı sıra, yaklaşan zombi tehlikesinin de farkına varmak ve gerekli hazırlıkları yapmak lazım. Bir düşünün, ya Resident Evil'ın gerçek hayata geçmesi yakınsa? Ya bundan sonraki ilk şafak Ölülerin Şafağı olacaksa? Hayatta karşımıza ne zaman ne çıkacağı belli olmaz, o yüzden evde bir tane bulunması iyi olur diye düşündüm ve hemen siparişimi verdim. Zombiden Kurtulma Rehberi - Yaşayan Ölüye Karşı Tam Koruma. Kitabı bugün okumaya başladım. Max Brooks' un hazırladığı kitap değerindeki rehber gerçekten oldukça pratik ve yararlı bilgilerle dolu. 10 temel derste zombi saldırısından kurtulma üzerine kurulu olan kitapta, zombi psikolojisini anlamaktan en etkili silah ve savunma şekillerine kadar bilmeniz gereken herşey mevcut.

Detaylı bilgi:

Complete Protection From the Living Dead

The Zombie Survival Guide is your key to survival against the hordes of undead who may be stalking you right now. Fully illustrated and exhaustively comprehensive, this book covers everything you need to know, including how to understand zombie physiology and behavior, the most effective defense tactics and weaponry, ways to outfit your home for a long siege, and how to survive and adapt in any territory or terrain.

Top 10 Lessons for Surviving a Zombie Attack

Organize before they rise!
They feel no fear, why should you?
Use your head: cut off theirs.
Blades don’t need reloading.
Ideal protection = tight clothes, short hair.
Get up the staircase, then destroy it.
Get out of the car, get onto the bike.
Keep moving, keep low, keep quiet, keep alert!
No place is safe, only safer.
The zombie may be gone, but the threat lives on.

Don’t be carefree and foolish with your most precious asset—life. This book is your key to survival against the hordes of undead who may be stalking you right now without your even knowing it. The Zombie Survival Guide offers complete protection through trusted, proven tips for safeguarding yourself and your loved ones against the living dead. It is a book that can save your life.

Kaynak

Sabah Programları Odaklı TV Sorunsalı

2006-11-10T17:42:00.001+02:00

Televizyonu kitaba tercih eden bir toplumuz. Televizyonlarımız 24 saat açık evlerimizde. En çok reyting alan programlar da, televizyonlarımızın kanayan yarası, sabah programları. Okulda olmadığım haftasonları gözlemleyebildiğim (-ebilmek eki kullanıyorum tahammül söz konusu olduğundan) kadarıyla sabah programları artık akşama kadar devam etmeye başlamış. Bir nevi sabah-öğle-akşam programları haline gelmişler. Çizgi filmlere bile yer kalmamış artık gün içinde. Hatta bir de geceleri tekrarları olduğunu farkettim bu programların. E tabii duyarlı yayıncılar sabahları çalışan insanları da düşünmüşler, yararlı içeriklerini kaçırmamaları için.

Şu anda saatim neredeyse 17:30 ancak hala Semra Hanım dedikleri insanı görüyorum özel bir kanalda. Tabii ben onu insan olarak görüyorum, programı hazırlayanları bilemem. Onlar için köpek dövüşlerinden farksız olmalı programları. Ama gördüğüm kadarıyla Semra Hanım şu anda bağlı, kulise almışlar dinlendiriyorlar.

Bir de bu programlarda işlenen konuları milli mesele haline getirmiş insanlar görüyorum. Bazılarının artık kaybedecek birşeyi olmamalı ki, hergün demirbaş şeklinde oturuyorlar canlı yayın tribünlerinde. Program süresi boyunca yaptıkları ateşli tezahüratları da buna dahil.

Bir de benim bildiğim, Batı' da psikoloğa gider insanlar sorunları için, bizde ise sabah programlarının canlı yayınlarına katılıyorlar "isim vermeden". Sorunlarına canlı yayında çözüm arıyorlar, 70 milyon eşliğinde.

Bana normal gelmiyor bu olanlar. Ancak, Radyo Televizyon Gazeteciler Derneği' nin geleneksel "Radyo Televizyon Oskarları" için layık gördüğü programlardan bazılarını görünce "Ben mi fazla abartıyorum?" diye düşünmeye başladım, şöyle ki:

Müzik Eğlence Programı: İbo Show - (Reyting için, 50 yaşından sonra Hülya Avşar' a aşık olduğunu hatırlayan İbrahim Tatlıses' in eğitim hakkındaki yorum ve önerileriyle dolu olan program)

Yarışma Programı: Ya Şundadır Ya Bunda - (Mehmet Ali Erbil' in reyting için, soytarı haline getirip, pijamayla yayına çıkardığı zavallı insanlardan bir tanesinin pijamasını indirmesiyle yayından kaldırılan program)

Magazin Programı: Canlı Canlı - (Reyting için, sunucuları Gül Gölge' nin göğüslerini kamera lensinin içine sokan program, hatta bu program başlamadan önce +18 ve "Olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar" logoları da beliriyor ekranda. RTGD' den tam destek yani magazine)

Özetle, bir arkadaşımın da dediği gibi, tek kanallı TV istiyoruz. Tek kanal önerilerim: CNBC-e - NTV. Hem siteleri de Firefox destekli.

Bıçağı Sözle Bilemek: V

2006-10-12T17:27:00.002+03:00

Uzun süredir izlemek istediğim ama yoğunluktan bir türlü izleme fırsatı bulamadığım V For Vendetta'yı indirip izlemeyi başardım dün gece. Film her ne kadar fazlasıyla ütopik olsa da inanmak güzeldi.

Mimiklerini saklayan maskesine rağmen, her mimiğini çok net bir şekilde hissettirmeyi başaran mükemmel oyunculuğu ve sesiyle Hugo Weaving beni Matrix ve Yüzüklerin Efendisi'nden sonra bir kez daha fazlasıyla etkiledi. Filmde canlandırdığı ve adının nereden geldiği merak edilen karakter olan V'nin ağzından V:

-Voilà! In view, a humble vaudevillian veteran, cast vicariously as both victim and villain by the vicissitudes of fate. This visage, no mere veneer of vanity, is a vestige of the vox populi, now vacant, vanished. However, this valorous visitation of a bygone vexation stands vivified, and has vowed to vanquish these venal and virulent vermin vanguarding vice and vouchsafing the violently vicious and voracious violation of volition. The only verdict is vengeance; a vendetta held as a votive, not in vain, for the value and veracity of such shall one day vindicate the vigilant and the virtuous. Verily, this vichyssoise of verbiage veers most verbose, so let me simply add that it’s my very good honor to meet you and you may call me V.

-Voilà! Velakin, dışarıdan göründüğüyle; feleğin virajları sayesinde vekâleten hem vâziri hem de vebali olmayanı oynamış nacizane bir vodvil eskisi. Bu vecih, kibir vehametinden bihaber vasfıyla veranın vecizelerine vekillik yapan, şimdilerde varisi olmayan, virane durumda bir vekil. Her şeye rağmen, varlığını yitirmiş bu vahametin vahdetiyle vücudunda neşenin vuku bulduğu ve veznenin velveleleriyle beslenen, velfecirliğe tenezzül eden, vechleri doyurulamaz bir vahşet arzusuyla kaplı bu vegar dolu vazilerin şimdilerdeki vezirinin vefatını vadetmiş bir vekil. Verilecek tek bir hüküm var, "Vendetta". Beyhude bir vaaz değil, vicdan ve vakar adına verilmiş günün birinde vefi olanın ve vaziyeti görenin velisi olacak bir vaattir. Velhasıl, bu önemsiz vira vecizeler buradaki vuslatımızın vadesini uzatır. Sözün özü, şunu ifade etmek isterim ki; sizinle tanışmak bir onur ve beni çağırabileceğiniz isim V.

Kadınlar ve Bilişim Teknolojileri

2006-09-15T15:49:00.001+03:00

Bugün saat 11' de okula gidip, net üzerinden yaptığımız ders seçimlerimizi danışmana onaylattırdıktan sonra arkadaşlarla Kadıköy' e kafa dağıtmaya gitmeyi planlıyorduk. Saat 11 civarında, işimi bir an önce halledip okuldan ayrılma planlarıyla, danışman hanımın odasına girdim ancak içeride malesef bugün görmek isteyeceğim en son şeylerden olan bir "Bilgisayarı messenger' dan ibaret sanan kadın bilgisayar kullanıcısı" vakasıyla karşılaştım. Sitenin e-dönüşüm bölümündeki yoğunluğun, danışman hanımın engin bilgisayar tecrübesiyle birleşmesi bize tam 4 buçuk saatlik bir rötara patladı.

Olmayan bilgisayar bilgisini "Bu bilgisayar bozuk" teşhisiyle makineye bok ataraktan örtmeye çalışan danışman hanım, dondurduğu bilgisayarı düzeltmenin tek çaresinin baştan başlatmak olduğunu sanması yetmezmiş gibi bir de kırk yıllık reset kısayolunun "ctrl+alt+delete" değil "ctrl+alt+backspace" olduğunu iddaaaaa etti.

O anda, kayıt işlerinin bilgisayardan anlamayan kadınlara verilmesinden duyduğum rahatsızlıktan olacak ki, Jedi yoluna ters düşerek, yardım etmek için kılımı bile kıpırdatmadım. Hatta "Fişi çek fişi" diyerekten onun mantığına uygun bir öneride bulunmamak için de kendimi zor tuttum.

Bu noktada üniversitelere bu konu hakkında birkaç önerim olacak:

1- Bilgisayar mezunu olmadıkça, net üzerinden yapılacak kayıtlar için kadın danışmanları görevlendirmeyin.

2- Görevlendirecekseniz de, kendilerini, kayıt yapmaları için önlerine koyduğunuz bilgisayarlarla aynı odaya yalnız terk etmeyin.

3- Edecekseniz de, yaz bitiminde kayıt işleriyle ilgilenecek kadın danışmanlarınıza yaz boyunca bedava bilgisayar-internet kursu verin.

4- Onu da yapamıyorsanız, Allah belanızı versin, Allah sizi kahretsin, bana gelen size gelsin...

Viva CNBC-e, Roswell

2006-09-13T15:49:00.000+03:00

Televizyon yayınlarının "Built For The Corrupt (Yozlaşmaya Programlananlar)" belgesellerine döndüğü şu günlerde imdadımıza yetişen aziz kanal CNBC-e' de bir zamanlar yayınlanan ve müptelası olduğum Roswell adındaki bir diziden bahsetmek istiyorum.

Dizi, 1947' de yaşanılan Roswell kazasından kurtulan 3 kardeşin (Max, Isabel, Michael) Roswell şehrindeki hayatlarını, aşklarını, Dawson's Creek ya da Buffy gibi sulandırmadan işleyen, nadir görme şansına nail olduğumuz bir senaryoya sahipti. Tabi buna harika müziklerini ve sahnelerini de eklemek gerek.

Herşey iyiydi hoştu ancak her dizinin tekrarını yayınlayan CNBC-e nedense Roswell' i tekrar yayınlamadı. Burdan kendilerine sesleniyorum. Roswell' i tekrar yayınlayın. Veya bana full sezon dvd lerini gönderseniz de olur.

Sniper Rifle Uzmanlık Alanım

2006-09-07T13:57:00.000+03:00

Filmlere konu olacak muhteşemlikteki senaryosuyla, gelmiş geçmiş en sevdiğim RPG/FPS oyunu olan Deus Ex' de elde ettiğim son multiplayer skolarım. Sarı renkle belirtilen Anti-Social, Anti-Sosyal ve Anti nickli oyuncular benim. İkinci resme dikkat, oyundaki en yüksek pinge sahip olan ikinci oyuncu olmama rağmen ilk sıradayım. Ve son eklediğim resim, 4 kişiye karşı tek oynadığım oyundaki skorum ve Amerikalı arkadaşların verdiği tepki "Wow Anti" :) Büyütmek için resimlere tıklayın.

Bodrum Dönüşü

2006-09-06T16:24:00.000+03:00

Hızlı geçen 1 haftalık tatilden sonra evimdeyim. Irkçı saldırılara maruz kalacak kadar bronzlaşmadım ama kuzenimle güzel vakit geçirdik. Tabi bazı istisnai durumlar dışında.

Karşınıza nerede ne çıkacağı hiç belli olmuyor. Mesela su altında. Zamanında çok pahalı deyip almadığım su altı kamerasını almış olsaydım şu anda elimde, "Morons having fun" başlığı altında Youtube' de yayınlayabileceğim iki kazmanın videosu olacaktı.

Sevgilinin dudağına ufak bir öpücük kondurursun tamam ama bu öpücüğü kırmızı noktalı bir uzun metraj haline getirip suda olmanın da verdiği kaldırma kuvveti avantajıyla halkın ortasında yayınlamanın ne anlamı var? Linç edilmek mi istiyorsunuz? Bu kadar uğraşmanıza gerek yok, toplumumuzun linç kültürü zaten yeterince gelişmiş durumda, rica etseniz yeter.

Donanım - USB Fincan Isıtıcısı - Fan

2006-08-17T00:26:00.000+03:00

USB Fincan Isıtıcısı
Sözde sıcak sıcak içmek için yanıma aldığım çayımı soğumadan içmeyi bir kere bile başaramadım. Çay fincanımı klavyemin yanına koyduğum anda unuturum orda olduğunu ve tekrar elime aldığımda çay çoktan ice tea' ye dönmüştür. Buna bir şekilde engel olmanın zamanı gelmişti ve düşünen beyinler imdadımıza bir kez daha yetişti.

USB Fan
Buna benzer sıcak yaz aylarında, monitör denen teknolojik sobanın karşısında oyun oynamaya çalışıyorsam, özellikle de multiplayer oynuyorsam, önümde duran boşalmış çay fincanı, suratımdan akan ter sayesinde tekrar dolar. İşte bu esnek kordonlu USB Fan da buna son vermek için tasarlandı.

Fotoğraf kaynağı

Not

2006-08-14T18:58:00.000+03:00

Tatile gidiyorum. Blog umdan bir süreliğine uzak kalıcam. Beni ararsanız bu koordinatlarda olucam.

Enlem : 37° 1'14.66"N

Boylam : 27°20'48.37"E

Hoşçakalın..

Tek Boyuta Mahkum Feminist Reklam Ajansı

2006-08-14T16:07:00.001+03:00

Son zamanlarda yayınlanan bir reklam dikkatimi çekti. Terbiyeli bir şekilde durakta oturan arkadaşımızın kurban edildiği "üç boyutlu cips" reklamı. Bu reklamı, "feminist elemanlardan oluşan reklam ajansının" ırkım adına bir saldırısı olarak görüyorum ve defansa geçiyorum. Başrolde oynayan kız sözüm sana..

Kıçının yarısına kadar çektiğin mini eteğin, göğüslerinin tamamını kafamızda canlandırmamıza yetecek kadar açtığın gömleğinle, salına salına gelip yapışıyorsun çocuğa, oynak oynak otururken bir de utanmadan 3. boyuta geçiyorsun, bu kimsede şaşkınlık yaratmıyor, ancak delikanlı arkadaşımızın haliyle istemdışı verdiği fiziksel tepki karşısında, sanki sürprizmiş gibi, gözlerinin yerinden fırlaması suretiyle şok olmuş gibi yapıyorsun. Çocuğu da ziyadesiyle utandırıyorsun.. "Hadi ordan!" derler adama.. Götün 3. boyuta geçti, sen hala 1. boyuttasın!

Ne oldu niye şaşırdın ?!

Kitchen Wars: Epsiode I - The Salon Defense

2006-08-07T21:04:00.000+03:00

Mutfaktaki yemek artıklarının tepkimeye girmesiyle oluşan yeni yaşam türleri zor günler geçirmeme neden olmaya başladı. Çok çabuk çoğalıp çok hızlı yayılıyorlar. Scotch Brite adında bir adamımı kaybetmeme neden oldular. Daha ne kadar kayıp veririz bilmiyorum. Mutfağı kaybetmemiz içten bile değil. Temizlik orduma (cif, bez, vileda, elektrik süpürgesi vs..) geri çekilme emri verdim. Artık tek yapabileceğimiz şey salon kapısını tutup daha fazla yayılmalarını önlemeye çalışmak. Daha fazla ne kadar dayanabiliriz bilmiyorum. Acil desteğe ihtiyacımız var. Buraya acil bayan bi kumandan lazım. Kırık ok!!!

Bir Arap Kızından Bush'a Açık Mektup

2006-08-05T15:57:00.000+03:00

President Bush,

It has become extremely difficult to give you the benefit of the doubt on Lebanon, for you have left no doubt in our minds. We are now certain — like many of us have always been — that your foreign policy is completely biased towards Israel, and you have made no effort to hide this fact. Just out of curiosity: are they also drafted in Tel Aviv?

It is your choice, Mr Bush, to support Israel, just like it is our — the entire Arab and Muslim world’s — choice to support Lebanon. You insist that Israel has the right to defend itself. Defending oneself, I believe, is a universal right, not exclusive to Israel.

"The first Qana massacre did not quench the Israeli thirst for blood," it is said, graphically describing yet another Israeli crime against the innocents of Lebanon. In Qana, 57 armless, defenseless civilians died in an Israeli air strike, 37 of them were children. Maybe these numbers don’t matter to you, Mr Bush; they are mere numbers of the nameless Lebanese dead. But they matter to more than 200 million Arabs in the Middle East.

I quote our late president, Shaikh Zayed bin Sultan Al Nahyan, who in 1973 had said, "Arab oil is not dearer than Arab blood." But it seems that Iraqi oil is dearer than American blood. I am somewhat relieved to arrive at this conclusion. At least there’s no racism against a certain group of people. Everybody is a potential sacrifice to secure US interests, even if it means sacrificing a whole nation.

No, Mr Bush, we will not accept, nor will we allow the sacrifice of more Lebanese civilians. A ceasefire should have been enforced two weeks ago. Was there a need for 37 children to die before you decided it was time for a ceasefire? How many more, Mr Bush, should die before you decide to stop sending those bloody weapons to Israel? Perhaps we can afford a sacrifice that will rein in your generosity towards Israel permanently.

We have a dream for a new Middle East. Not the "New Middle East" that you’ve been brainstorming in your Oval Office. It is the new Middle East that Middle Easterners have been dreaming of; a Middle East with no violence, and no US-made weapons to fuel that violence. It is a dream only we, Middle Easterners, are allowed to dream and realise it.

In Arabic we have a saying that goes, "They murder the murdered and walk in his funeral." Allow me to interpret this for you, Mr Bush: Your precision-guided missiles shipment has arrived in Tel Aviv. These missiles will "precisely" fall onto Lebanese villages; kill hundreds; and displace thousands more. (Evidently, we’ve just witnessed the first "precise" target in Qana.)

Yet you have "compassionately" been able to send aid to Beirut, at the same time, with supplies for the thousands of people directly and fatally affected by your vocal, (im)moral and military support for Israel. Please include US flags in your aid shipment to Beirut; they must have burned all the US flags in stock.

Mr Bush, Lebanon can and will be rebuilt, but lost lives cannot be restored. Your credibility and your government’s credibility have long been lost — irretrievably lost like those lost innocent lives. People will not forget this though. They will not turn the other cheek; they will retaliate — just like you had chosen to retaliate after 9/11. Retaliation is a value you have successfully promoted by putting it into practice, always.

I was born too late to see how the British Empire had collapsed, but right on time to see how the American Empire is falling apart. Mr Bush, You will surely be remembered in history for hastening that process.

With no more respect to offer,

Mira Al Hussein

Kaynak

Seçici Olmak

2006-08-03T20:30:00.000+03:00

-Ne tür müzik dinlersin?
-Kulağıma hoş gelen herşeyi dinlerim..
-Yapma.

Müziğe Saygı..

Donanım - Program 8 500

2006-07-08T15:06:00.000+03:00

Zaten sabahın köründe kalkmışsınız, beyniniz rüyadan çıkmış olduğunuzu hala algılayamamış, birde yetmezmiş gibi bu t-shirt ü ütülemek için hangi ayarı yapıyorduk diye düşünmeye çalışıyorsunuz. Artık buna hiç gerek yok, siz sadece ütülemek istediğiniz kumaşı seçin, gerisini Program 8 halleder. Yakmıyor, damlatmıyor, sıcaklık ve buhar kombinasyonunu kendisi ayarlıyor, hatta "otomatik kapanma" gibi gereksiz bir özelliği bile var. Tek eksiği USB çıkışı..

Özellikler:
-2400 Watt lık süper yüksek güç
-40 gr/dak sürekli buhar çıkışı
-100 gr/dak süper yoğun şok buhar çıkışı
-Dikey Ütüleme
-Ömür boyu dayanıklı entegre "Anti-kireç" kartuşu
Otomatik Kapanma
-Ütü tabanının sıcaklığı beklenmedik bir şekilde olması gerekenden daha yüksek olduğu zaman sizi uyaran "Thermo Alert" güvenlik sistemi
-Yeni "Ultragliss Turbo Taban"

Bill Gates'e Ayar

2006-07-07T19:08:00.001+03:00

Bill Gates Microsoftun bir seminerinde bilgisayar sektöründeki gelişmenin hızını anlatmak için şöyle bir benzetme yapmış,

"Eğer Volkswagen firması son 25 yıl içinde bilgisayar sektörü kadar hızlı gelişmiş olsaydı bugün 500 dolara alacağımız arabalara 25 dolarlık benzin koyup dünya turu atmamız mümkün olacaktı"

Birkaç gün sonra VW firmasının bir basın açıklaması yayınlanmış.

"Eğer otomotiv sektörü Bill Gates in işletim sistemi gibi gelişmiş olsaydı, her alacağımız arabada tek koltuk olacak, diğer koltuklar için ekstra lisans parası ödemek zorunda kalacaktık; arabamız sadece bizim ürettiğimiz benzinle çalışacak; gösterge tablosundaki tüm ikaz ve uyarı ışıkları yerine üzerinde ARABANIZ GEÇERSİZ BİR İŞLEM YÜRÜTTÜ VE KAPATILACAKTIR yazan tek bir lamba olacaktı. Ayrıca her kazadan sonra arabanın hava yastıkları açılmadan önce bir düğmenin üzerinde HAVA YASTIKLARI AÇILACAK EMİN MİSİNİZ diyen bir ışık yanacaktı"

Adios Brasil

2006-07-02T00:03:00.000+03:00

Saatler 23.55 ve tarih tekerrür etti..

Yazın Büyüsü

2006-06-30T21:28:00.000+03:00

Yaz tüm büyüsüyle geldi sonunda ve hepimiz yavaş yavaş bu büyüye kapılmaya başladık. Yaz demek sosyalleşmek demek, arkadaşlar demek, sabahlara kadar süren çılgın partiler demek... O yüzden artık gün boyu arkadaşlarımla birlikteyim. Bütün günümü single-player oyunlarla harcamayı bıraktım. Artık TCP/IP LAN Partileri yapıyoruz ve hep beraber Battle.Net' te sabahlıyoruz... İşte yaz ruhu bu olsa gerek. Çünkü yaz sosyalleşmek, sosyalleşmek multi-player demek.

Ve Sonunda..

2006-06-30T18:43:00.000+03:00

Yeni bir okul, yeni bir şehir, yeni bir düzen ve geride bıraktığı koskoca bir yıl.. Çok yorulmuştu.. Ama sonunda hayalini kurduğu o kutsal tatile çıkmayı başarmıştı ve bugün uzun zamandır planladığı ama bir türlü oyunları bırakıp başlayamadığı, bloguyla huzurlarınızda.. Demek ki gerçekten tatilde ve kendi yaz okuluna başladı.. Ders I - Tatile Giriş